Budynek

Budynek, w którym mieszczą się Warsztaty Kultury powstał na początku lat pięćdziesiątych XX wieku. Prawdopodobnie zbudowano go w ramach państwowego projektu budowy hal, przeznaczonych do naprawy sprzętu wojskowego, na wypadek ewentualnego konfliktu zbrojnego. Specjalna, wzmocniona konstrukcja budynku umożliwiała montaż suwnic transportowych, pozwalających na naprawę ciężkiego sprzętu wojskowego, w tym czołgów.

 

W 1953 roku rozpoczęły tu działalność Warsztaty Szkolne Zasadniczej Szkoły Zawodowej Nr 1.
Szkoła na przestrzeni lat 60 - 80 ubiegłego wieku kształciła uczniów w zawodach: tokarz, frezer, ślusarz, mechanik monter maszyn i urządzeń oraz techników mechaników w zakresie: budowy maszyn, obróbki skrawaniem i mechaniki precyzyjnej. Kierownikami Warsztatów byli kolejno: w latach 1963-1985 - inż. Jan Pioś, 1986-1991 - inż. Mieczysław Nowogrodzki, 1991-2008 - mgr inż. Jan Siczek.

 

Warsztaty Szkolne miały status gospodarstwa pomocniczego. Wypracowywane środki finansowe pozwalały na pokrycie kosztów wynagrodzenia pracowników obsługi, kosztów eksploatacji i remontów. W Warsztatach odbywała się m.in. produkcja w kooperacji z Fabryką Samochodów Ciężarowych w Lublinie czy Fabryką Maszyn Rolniczych. W Warsztatach odbywała się także produkcja wyrobów własnych, m.in. tokarki TSB-16 i plombownic, w które do 2004 roku wyposażone były wszystkie placówki Poczty Polskiej. Dzięki dużej popularności i wysokim standardom kształcenia szkoła była określana jako "Akademia Metalowa". W 2005 roku nastąpiło połączenie Zespołu Szkół Mechanicznych przy ul. Długosza 10 z Lubelskim Centrum Edukacji Zawodowej w Lublinie, gdzie w 2008 roku przeniesiono Warsztaty Szkolne.