Pałac fikcji – rzeczywistość sztuki 2. Art as it should be

thumbnail

„Art As It Should Be” przywołuje realizację Piotra Uklańskiego sprzed dwóch dekad (1996), zatytułowaną „Life As It Should Be”. Wtedy to artysta, wspólnie ze sprzątaczką z ówczesnego BWA, wypastował podłogę głównej sali wystawowej tej instytucji. Jednocześnie w ramach tamtej realizacji Uklański dokonał również korekty komunikatów reklamowych w popularnej lubelskiej kawiarni. Wstawił tam zdjęcia dostosowane do potrzeb i nawyków klientów.

Kiedy: 5 maja 2016, godz. 18:00
Gdzie: Warsztaty Kultury, ul Grodzka 5a, Lublin
Wstęp wolny

Miejsce pierwszej akcji, dawna sala BWA, mieści się dziś w Warsztatach Kultury. Pamiętająca wiele istotnych wydarzeń artystycznych, poprzednio bliska wystawienniczej konwencji white cube, została teraz szczelnie zasłonięta szarą tkaniną i wyłożona wykładziną. W ten sposób została zamieniona w ‚szary kubik’ (grey cube).

Działanie Kurz’a i Trzcińskiego, odnosząc się do działań Uklańskiego, dokłada do nich jeszcze jedną warstwę znaczeniową: stanowi bowiem rozwinięcie performatywnej serii Aleki Polis. Artystka świadczy usługę profesjonalnego mycia przestrzeni w instytucjach kultury. Propozycję wystosowała również do artystów, proponując sprzątanie pracowni. Jeden z nich, Piotr Bujak, zadeklarował, że jego pracownią jest mózg, zaproponował więc Polis, by ta umyła mu głowę.

Projekt Grodzka 5 w 2016 roku poświęcony jest pamięci sztuki awangardowej, której miejscem przez lata była właśnie Grodzka 5. Pytając o nią, zastanawiamy się jednocześnie nad polityką instytucji, w której ta sztuka mogła zaistnieć, polityką dotyczącą przechowywania i udostępniania jej śladów, dokumentacji. Pytamy zarazem o odbiorców tej sztuki i ich pamięć. W tym kontekście istotny jest nie tyle sam gest umycia czy nawet przywłaszczenia ‚postkonceptualnego nawiasu’ tego gestu (czyli jego możliwych interpretacji), ale to, co dzieje się później, gra pomiędzy sztuką a życiem, która widoczna jest już w tytule pracy Uklańskiego i jego parafrazie w realizacji Kurz’a i Trzcińskiego: ‚life’ i ‚art’.

Zapraszamy też do odwiedzenia Galerii Labirynt 2 przy ul. Grodzkiej 3, gdzie do 20 maja w godzinach 14:00 – 18:00 można zobaczyć pierwszą część projektu „Pałac sztuki – rzeczywistość fikcji” – Umowa społeczna. Kolejna odsłona projektu będzie miała miejsce za dwa tygodnie (19 maja), a za materię roboczą posłuży tym razem realizacja Jana Świdzińskiego.

Yan Kurz – za główne pole swojej praktyki obrał cudze strategie artystyczne i kuratorskie oraz polityki instytucjonalizacji sztuki. W wolnych chwilach zajmuje go snucie potencjalnych scenariuszy ewolucji sztuki. Do jednego z istotniejszych, niedawno wypracowanych narzędzi zalicza umiejętność wyciszania własnego ego. Od 2015 roku współpracuje z Łukaszem Trzcińskim, artyści spotkali się już m.in. przy wystawie „Implozja?” w Jasnym Domu w Krakowie oraz przy okazji pracy nad fotograficznym archiwum filozofa Romana Ingardena, którego kserograficzne wglądówki Kurz znalazł na ulicy niedaleko krakowskiego MOCAKu.

Łukasz Trzciński – 
wychodząc z pozycji dokumentalisty w miarę wieloletniej pracy z zaangażowanym obrazem fotograficznym, odrzucił własną praktykę fotograficzną na rzecz analitycznej pracy z medium, które staje się w jego pracy punktem wyjścia do szerszej refleksji wokół przemian politycznych, ekonomicznych i kulturowych. Istotnym obszarem jego działań stała się też gra z pozycją autorstwa, włączanie cudzych strategii pracy z obrazem, w tym percepcji odbiorcy, jako elementu własnej praktyki artystycznej. Obraz staje się dla Trzcińskiego uniwersalnym terytorium badawczym, kulturowo-społecznym uwikłaniem stereotypizacji wyobrażenia, jak i uwarunkowań percepcji. Ostatnio szczególną uwagę poświęca strategiom zarządzania pamięcią poprzez obraz i pracy z pamięcią sztuki.

Kuratorka projektu: Magdalena Ujma

  • Zapraszamy na Jarmark Jagielloński! | 12-15 sierpnia 2017


  • ZOBACZ I SUBSKRYBUJ NASZ INSTAGRAM